Szermierką nazywamy sztukę władania białą bronią. Jej myślą przewodnią jest trafienie przeciwnika tak aby samemu jednak uniknąć trafienia. Takie założenie wymaga od zawodnika bardzo dobrego wyszkolenia zarówno technicznego jak i taktycznego.

Szermierka jest istotnie niezwykłą dyscypliną sportu. Jest doskonałym połączeniem wysiłku fizycznego z wysiłkiem intelektualnym. Sport szermierczy w odróżnieniu od innych dyscyplin jest sportem długowiecznym, co oznacza, że można go z powodzeniem uprawiać od wczesnej młodości do późnego wieku.
Współczesna szermierka znacząco różni się od dawnej sztuki władania bronią, jednak niezmiennie nosi w sobie ten sam ponadczasowy urok i szlachetność.

O to co napisał o tej dyscyplinie sportu mistrz Zoltan Ozoray-Schenker w publikacji "A Modern Magyar Kadvivas"

"... wysoka wartość sportu szermierczego polega na tym, iż angażuje on pełnię fizycznych i psychicznych właściwości człowieka. Walczą tu szybkość z szybkością, wytrzymałość z wytrzymałością, technika przeciw technice, myśl przeciw myśli, wola przeciw woli. Praca nóg szermierza jest równie szybka jak u sprintera, ręka pracuje jak u tenisisty, dokładność i delikatność prowadzenia broni, wyczulenie dłoni i palców jak u chirurga, ruchy ciała jak u ekwilibrysty, skupienie uwagi i napięcie nerwowe jak u motocyklisty, pod względem kombinacji szermierz odpowiada szachiście... ."

W szermierce wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje broni:
floret, szpadę i szablę. Floret i szpada należą do broni kolnych, oznacza to, że trafienia zadaje się wyłącznie za pomocą pchnięć. Szabla natomiast jest bronią sieczno-kolną, czyli trafienia zadaje się zarówno za pomocą pchnięć jak i cięć.

Konkurencje poza rodzajem broni, różnią się ważnym polem trafienia: w szpadzie jest to całe ciało, we florecie tylko tułów a w szabli górna połowa ciała (od pasa w górę). We florecie i szabli obowiązuje tzw. konwencja czyli umowne zasady walki (np. pierwszeństwo natarcia przed przeciwnatarciem, prawo odpowiedzi itp). W szpadzie natomiast, liczy się tylko wcześniej zadane trafienie - w imię zasady: kto pierwszy, ten lepszy.